CCXLI

Nadat ze de hele ochtend hadden besteed aan het bellen met de ambassade en de politie, belde Tamar weer met haar ouders. Ze overlegde wat het handigste zou zijn nu duidelijk was dat het lichaam van Hannah pas volgende week zou worden overgevlogen. Thomas probeerde ondertussen aan de andere kant van de kamer Leslie Craven te bereiken maar leek weinig succesvol. Tamar zag hem van de tv naar de minibar ijsberen en weer terug. Haar vader stelde voor dat Tamar morgen naar huis zou komen. De formaliteiten waren nu rond en het was slechts wachten op de extra autopsie, daarvoor hoefde Tamar niet in Rome te zijn. Het contact met de ambassade en politie kon telefonisch verlopen en als er zaken geregeld moesten worden, kon de ambassade dat doen. Volgende week zou haar vader dan naar Rome vliegen om het lichaam op te halen.
Tamar sprak af dat ze haar ouders zou bellen als ze een vlucht had geregeld en wachtte op de rand van haar bed tot Thomas klaar was met bellen en ijsberen.
Toen hij de telefoon neerlegde, keek hij niet blij.
‘Leslie Craven is nog steeds zoek. Ze hebben hem nu officieel als vermist opgegeven.’
Tamar was verbaasd, dit had ze niet verwacht. Thomas legde uit dat hij Colin had gesproken die de afgelopen dagen alleen maar bezig was geweest met het vinden van Leslie en het geruststellen van de vrouw van Leslie. Colin had vermoeid geklonken en had Thomas op het hart gedrukt dat hij en Tamar goed op zichzelf moesten passen. Het zat Thomas duidelijk niet lekker, Tamar kon aan zijn gezicht zien dat er vanalles door zijn hoofd ging.
‘Laten we Fabrizio bellen en hem vertellen van Craven. Wie weet kunnen zij er iets mee en dan hebben we nu echt open kaart gespeeld.’