donderdag 10 april 2008
CCXXIX
Ze vond dat hij maar liep door te zeuren over die Fabrizzio en Leslie Craven. Thomas was echt een leuke vent, maar als hij zo’n treurige complotdenker was zou dat echt zonde zijn. Zo’n jongen die achter elk ongeluk een moordcomplot ziet, heel vermoeiend. Met tegenzin pakte ze haar telefoon en belde Colin op. De ober van het restaurant kwam ondertussen de tafel afruimen en keek enigszins afkeurend naar de maar half leeggegeten borden. Colin nam vrijwel meteen op. Ze praatte wat over Hannah en wat er nu ging gebeuren en toen begon Colin uit zichzelf over Leslie Craven. Leslie was al de hele dag onbereikbaar. Eerst werd zijn telefoon steeds niet opgenomen en nu leek hij uit te staan. De vrouw van Leslie had gebeld naar Colin toen Leslie niet was thuisgekomen voor het avondeten. Het bleek dat zij en Leslie de afspraak hadden dat hij altijd rond lunch en diner liet weten of hij er zou zijn of niet. Hij had zowel met de lunch als het diner niet gebeld. En dat was heel erg ongewoon, zei Colin, aangezien Leslie zeer op zijn vrouw en zeer op haar eten gesteld was en de laatste tien jaar niet van hun afgesproken protocol was afgeweken. Nu begon Tamar toch wel een onbehagelijk gevoel in haar buik te krijgen. Misschien zat de complotdenker aan haar rechterzijde er toch niet zo heel ver naast. Ze spraken nog wat dingen door en toen legde Tamar de telefoon neer. Ze vatte het gesprek samen voor Thomas die vervolgens zíjn telefoon pakte en Fabrizzio belde. De ober stond ondertussen al een tijdje ongeduldig naast hen. Aangezien haar maag espresso echt niet kon verdragen op dit moment bestelde ze zowel voor haarzelf als Thomas een kop thee. Thomas was zo diep in gesprek met Fabrizzio dat hij het niet eens merkte.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten