CXCIV

Was het echt een goed idee om een privédetective in te huren? Thomas dacht van niet. Tamar bleef in hun telefoongesprek volhouden dat het een goed besluit was. Het was een opluchting om het met Tamar over de detective te hebben. Daarvoor hadden ze gepraat over wat er met Hannah gebeurd zou kunnen zijn en daar had hij een beklemmend gevoel aan overgehouden. Tamar was bang dat haar zus niet meer zou leven en Thomas vond zijn geruststellende woorden weinig overtuigend. Maar had Grimani Hannah ontvoerd vanwege het juweel? Of vanwege het stuklopen van hun relatie? En waarom zou hij haar ontvoeren? Er waren toch veel eenvoudiger manieren om Hannah te laten vertellen waar het juweel was? Zo sterk zat haar karakter nu ook weer niet in elkaar. Wat dat betreft was Tamar toch duidelijk uit een ander hout gesneden. Het was gek om ze met elkaar te vergelijken. Jarenlang had hij als een dwaas achter Hannah aan gelopen, die al zijn aandacht wel prima vond, maar hem alleen nodig had als het haar zelf uitkwam. En dan Tamar, die hem tot nu toe op geen enkele wijze had teleurgesteld en een grote steun voor hem geweest was. Misschien was hij op de verkeerde zus gevallen. Hij kon zich niet voorstellen dat Tamar bijvoorbeeld het juweel uit de kluis zou meenemen. Maar goed, bedacht hij schamper, had hij dat wel van Hannah kunnen denken?

DiMatteo zou trouwens niet blij worden van een privédetective. Hij had nogal triomfantelijk gedaan toen Thomas Grimani had herkend van die foto. Was de politie al naar hem op zoek geweest? En hoe kon het toch, dat iedereen hem zomaar wist te vinden in een stad zo groot als Rome? Hij besloot maar weer eens te verkassen en het B&B te laten voor wat het was.