CCV

Tamar had nooit de indruk gehad dat haar zus een trouw was, maar keiharde bewijzen voor vreemdgaan had ze ook niet. Ze had Thomas er nooit over gehoord. En dat was de man die het haar dan wel verteld zou hebben. Toch zou het haar op één of andere manier niet hebben verbaasd als Hannah op zijn minst het ene vriendje voor het andere zou hebben ingeruild. Misschien was dat wel gebeurd met die jongen van de Parijse bank. Ze wist het niet. En ze had Leslie Craven ook eerlijk geantwoord dat ze het niet wist. Hij had haar nog wat andere vragen gesteld en beloofd haar die middag nog terug te bellen. En toen was het acht uur. Haar collega’s waren er nog steeds niet en erg veel had ze niet meer te doen. Als het altijd zo rustig zou blijven zou ze misschien wel terug moeten naar Amsterdam. In Amsterdam was er altijd genoeg te doen en hier zat ze regelmatig duimen te draaien. Voor het eerst sinds haar terugkeer uit Rome dacht ze weer over haar werk en haar toekomst na. Dit was absoluut niet wat ze wilde. Ze was goed geweest in rechten tijdens haar studie, ze had het leuk gevonden, maar de hele dag juridische problemen oplossen en proberen daar interesse in te houden. Nee, ze dacht niet dat ze dat nog jaren op kon brengen. Als ze en carrièreswitch wilde maken was het nu het moment. Het idee vrolijkte haar enorm op. De gedachte dat haar leven niet hóefde te bestaan uit grijze kantoren en juridische problemen en elke dag een pak.. Ze pakte haar jas en liep naar buiten. Het was hartstikke vroeg, ze had niets te doen en er was niemand op kantoor. Tijd om een frisse neus te halen.