CXXII

Hoe kon ze nu overwegen rustig naar de kapper gaan, terwijl Hannah elk moment voor hun neus kon staan? En permanent?!? Hoe oud was ze, tachtig? Hij probeerde zich Tamar voor te stellen met permanent. In combinatie met die lelijke wikkelrok van d’r zou het vast prachtig zijn, dacht hij sarcastisch. Nam ze dit alles dan toch niet serieus? Stel nu dat Hannah inderdaad op kwam dagen, terwijl Tamar in een kappersstoel hing? Aan de andere kant: ze hadden geen idee hoe lang het wel niet zou gaan duren. Zijn ex-vriendin was nooit echt een ochtendmens geweest en met de Romeinse levensstijl in gedachten, was de kans klein dat ze heel vroeg in de ochtend zou opduiken, maar ze konden het risico niet nemen.
Hij zag de twee mannen al, voordat Tamar hem aanstootte. Die twee hadden nadrukkelijk rondgekeken, maar hun blikken leken ongeïnteresseerd over Tamar en hemzelf heen te glijden. Ze waren gefocust op het pleintje zelf. Op hun manier zagen ze er verzorgd uit, maar eentje had een lawaaierig overhemd aan dat haast pijn deed aan de ogen. Als ze daar op wacht stonden om de garage in de gaten te houden, hadden ze dat niet opvallender kunnen doen. Wie waren die gasten? De lawaaibloes stootte zijn kompaan aan en ze keken nu beiden in hun richting. De langere vent zei iets tegen de ander en ze lachten samen. Thomas’ balde zijn vuisten. Waar zouden ze het over hebben? Er kwam een andere man in een vale spijkerbroek en een zwart t-shirt uit de metroingang, die door het tweetal uitbundig werd begroet. Vervolgens liepen ze gedrieën weg.
‘Vals alarm,’ siste Tamar. ‘Ze waren mij aan het checken en maakten vast een smerige opmerking.’
Thomas proefde de teleurstelling. ‘Misschien vonden ze dat jij wel een permanentje zou kunnen gebruiken.’