CXVII

Het was zes uur toen de wekker ging. Tamar stond op en maakte Thomas wakker die weer met een kussen over zijn hoofd probeerde te ontkennen dat de wekker gegaan was. Tamar ging eerst douchen. Toen Thomas na haar onder de douche stond pakte ze haar tas vast in. Ze had eerst en rok aangedaan maar bedacht zich omdat ze in een broek waarschijnlijk harder kon rennen. Mocht dat nodig blijken. Ze trok haar strakke witte driekwartsbroek aan en deed een felgroen hemdje aan. Ze deed voor de zekerheid een zwart wijd, dun gebreid vest over het hemdje aan. Hakken waren ook geen optie als ze zou moeten rennen, dus werden het haar zwarte rubberen slippers. Thomas was snel klaar met douchen, en aangezien de ontbijtzaal nog lang niet open was, verlieten ze het hotel en namen voor Termini een taxi. Ze hadden gisteravond met Wijnand gebeld en die was eigenlijk met een betrekkelijk eenvoudige oplossing gekomen. Als Hannah hen niet zou willen zien of niet met hen zou willen praten zou ze dat ook niet doen als ze hen zag bij de garage. Als ze dat wel wilde zou ze ook reageren op een briefje of een ander teken. Ze hadden besloten dat Tamar voor Hannah een briefje zou achterlaten op de auto. Het was het meest waarschijnlijk dat Hannah Tamar wel wilde spreken, want haar had ze immers ook gebeld een paar weken geleden. Tamar zou in het briefje een boodschap achterlaten waarin ze zou voorstellen bij San Giovanni in Laterano af te spreken. Tamar had een kerke voorgesteld omdat dat volgens haar het Da Vinci gehalte op peil hield, en Thomas had de San Giovanni gekozen omdat die goed bereikbaar zou zijn per auto en dat volgens hem voor Hannah van doorslaggevende betekenis zou zijn.