CX

Ook Tamar keek Bianca met grote ogen aan, zo zag Thomas toen hij zich enigszins hersteld had. Bianca bleef hem strak aankijken en zei met grote nadruk: ‘Ik ken Luigi door en door. Hij is echt niet van plan om jullie te helpen. Colin heeft een grote fout gemaakt door Luigi in te schakelen. Hij en Paolo zijn twee handen op één buik. En Paolo…’
Ze maakte een verachtelijk gebaar met haar handen.
‘Maar Paolo ken ik via Wijnand,’ sputterde Thomas tegen. Bianca fronste haar wenkbrauwen. ‘Oh? Misschien hebben ze van twee kanten toevallig informatie gekregen. Colin is een schat, maar wel erg naïef.’
Tamar stopte een haarlok achter haar oor en schudde haar hoofd. ‘Is iedereen dan uit op zo’n stomme hanger? En ik maar denken dat we op zoek zijn naar mijn zus.’
Bianca stootte een bitter lachje uit. ‘Was het maar waar. Ik moet je nog iets vertellen…’
Luigi had zijn terugkomst nauwelijks beter kunnen timen. Met zijn handen in zijn zakken kwam hij het dak weer oplopen. Thomas slikte een vervloeking in. Na Bianca’s raadselachtige opmerkingen, had hij graag door willen vragen. Had ze echt zojuist verteld dat haar echtgenoot niet te vertrouwen was? Wat zou Luigi gepland hebben? Moesten ze hier wel blijven of konden ze beter gaan? En wat was Luigi telkens binnen aan het doen? Aan het bellen met Paolo of anderen? Wisten zij wel waar Hannah precies was en was het verhaal over de garage uit de duim gezogen? Waren Tamar en hijzelf al die tijd voor de gek gehouden en hadden ze een heel weekend verprutst? Waarom was Luigi naar hen toe gekomen in de Capitolijnse musea? En, als kroon op deze vragen, wat waren Bianca’s belangen? In hoeverre was zij eigenlijk wel te vertrouwen? Hij kon alleen Tamar echt vertrouwen.