CVII

Het begon er eerst op te lijken dat het toch nog een rustig en ontspannen middagje zou worden bovenop het dak van Luigi en Bianca. Toen Luigi eindeloos lang weg bleef om, wat later bleek, een grote kom vruchtenbowl te gaan maken, praatte Bianca in op Thomas. Nadat Luigi was teruggekomen, onhandig met de enorme kom bowl schommelend, nam hij het gesprek van Bianca over. Ze zaten zo en tijdje tegen elkaar te brommen toen Thomas ineens enorm uit zijn slof schoot. Wat hij precies zei was voor Tamar niet te volgen maar vriendelijk was het niet. Thomas maakte er zelfs zo’n show van dat de buren en een buurthond zich ermee begonnen te bemoeien. Luigi bleef rustig en uiteindelijk grinnikte Thomas uitbundig. Tamar was de draad nu helemaal kwijt. Eerst leek Thomas boos, vervolgens draaide hij bij, dan schoot hij weer uit zijn slof en nu was alles ineens om te lachen? ‘Mister Moodswing’ dacht Tamar. Zij had alle reden om pissig te zijn, maar haar hoorde je niet.
Bianca leek er ook genoeg van te krijgen. Ze maande iedereen plaats te nemen rond de ronde lage tafel en schonk wijn in de glazen, schepte bowl in kommen en sneed brood af. In het Engels begon ze tegen Thomas en Luigi ‘Zijn we nu klaar met deze poppenkast?’. Ze draaide zich richting Tamar ‘De mannen hebben de lucht nu hopelijk geklaard.’ En toen tegen iedereen: ‘We kunnen concluderen dat niemand te vertrouwen lijkt en niemand het hele verhaal kent. Colin en Paolo, laat ze zitten. Laten we elkaar, de mensen hier aan tafel, vertrouwen en zien wat we met z’n vieren kunnen doen. We leggen alle informatie naast elkaar en wie weten hebben we binnen een paar uur zowel Hannah als haar hanger gevonden. Voor Thomas. En Tamar natuurlijk.’