LXXXIII

Gelukkig bleek vrij krijgen op haar werk niet al te moeilijk te zijn. De e-mail die ze nog geen tien minuten nadat ze de hare had verstuurd terugkreeg, was ronduit onverschillig. Het berichtje was kort en niet eens ondertekend. Ook zag ze dat haar baas niet eens de moeite genomen had om een paar vergeten spaties te corrigeren. Fronsend propte ze de pda weer terug in haar broek. Ze negeerde Thomas´ vragende blik. Het moest een leuke dag worden en ze had geen zin om het over haar werk te hebben. Tamar stopte de gedachte dat ze absoluut niet gemist zou worden en dat ze haar misschien liever kwijt dan rijk waren weg.
`Zo, ben je eruit wat we gaan doen?` Ze hadden de laatste tien minuten besteed aan de verschillende opties die er waren. Zo had Thomas gesuggereerd dat ze naar de Villa Borghese konden gaan en in het park liggen, de Capitolijnse musea bezichtigen, naar de Sint Paulus-buiten-de-muren gaan of de Via Appia bekijken.Daar zouden ook catacomben liggen, die hij al eerder had willen bezoeken, maar destijds niet had kunnen vinden. Geen van de genoemde opties had haar tot nu toe echt wildenthousiast gemaakt. In een park lummelen leek haar nog wel het beste idee. Als het maar niet teveel gedoe was. Ze had in elk geval geen zin om zich in de traditionele toeristendrukte bij de Spaanse Trappen, het Pantheon of de Trevi-fontein te gooien. Het liefst wilde ze relaxen. Zou hij het erg vinden als ze gewoon in het hotel zouden blijven ? Hoewel het pas half elf was, had ze zin om met een biertje op bed te niksen. Haar voeten deden nog een beetje pijn van al het lopen. Hij leek geen rust te kennen, zo graag wilde hij haar de stad laten zien.