LXXXI

Het was gezellig geweest. Na vier karafjes wijn liepen Tamar en Thomas terug over Cavour richting het hotel bij Termini.
'Volgende keer maar ergens anders een hotel zoeken, ik kan die weg niet meer zìen'.
Thomas keek haar verbaasd aan.
'Volgende keer?' zei hij plagend terwijl hij zijn wenkbrauwen ophaalde. Tamar keek hem geschrokken aan. 'Ik bedoel.. nou ja. Je weet wel'.
Zwijgend liepen ze verder. Op naar Hotel Aphrodite.

Het was zondagochtend, tien uur. Samen zaten ze slaperig aan een klein tafeltje in de ontbijtzaal. Lusteloos roerde Tamar in een kop koffie. Het was laat geworden gister en ze had flink wat gedronken. Ze voelde zich moe. Moe van de hitte van de vorige dag, van het lopen, van de drank en van alle gesprekken. Ze had geen enkele zin zich vandaag nog met Hannah bezig te houden. Eerlijk gezegd kon haar zus haar gestolen worden. Aanvankelijk had het allemaal heel spannend en mysterieus geleken, maar nu ze hier zo zat met Thomas was het alleen maar leuk om met hem hier in Rome te zijn. Haar zus, daar had ze eigenlijk helemaal geen behoefte aan. Alsof Thomas haar gedachten kon lezen zei hij: 'We hoeven vandaag niks te doen met Hannah. We hebben gister alles al gedaan wat moest. Het is nu wachten op morgen, tot ze naar de garage komt'.
Tamar knikte. Morgen was het maandag. Ze moest haar werk nog laten weten dat ze er niet zou zijn. Dat werd nog een mooie klus.
'Zullen we iets leuks gaan doen vandaag?'
Thomas keek haar vragend, bijna verwachtingsvol aan. Ze probeerde haar Pda uit haar veel te strakke broekzak te peuteren om een e-mail te gaan componeren voor haar baas.
'Zeg jij het maar. Jij kent hier de weg.' Ze kon het niet opbrengen er bij te lachen.