LXIII

Vrijdagochtend had hij haar pas gebeld. Ze zat al op haar werk en was nogal gepikeerd geweest. Toen ze hem volkomen wanhopig donderdagavond had gebeld, was er niet opgenomen. En toen hij vrijdag wel belde was ze daardoor nogal kortaf geweest.
Maar Thomas had goed nieuws gehad. Hij had uitgevonden waar Hannah een tijdje gewerkt had in Rome en in welke buurten ze vaak kwam. Hij had niet verteld hoe hij dit allemaal wist. Tamar had het kort gehouden en gezegd dat ze hem zou terugbellen als ze een vlucht had gevonden voor die avond. Thomas zou vanaf Amsterdam vliegen en een hotel regelen.
Ze had donderdagavond internet gecheckt of er, als Thomas onverhoopt nog zou bellen, nog vluchten naar Rome te krijgen zouden zijn voor vrijdagavond. Ze wist dus waar ze ongeveer moest zoeken. Binnen een half uur had ze een vlucht van London Gatwick naar Rome Ciampino. Om vijf uur zou ze vliegen. Later kon niet volgens het vluchtschema. Ze zou dus iets moeten verzinnen om zo vroeg van haar werk weg te kunnen.
Ze belde Thomas om te zeggen dat ze een vlucht had en hoe laat ze zou landen. Hij zou haar het hotel sms-en en die middag nog naar Rome vliegen. Het werd een hele klus om op tijd op Ciampino aan te komen. Ze moest vanuit haar werk langs huis, tassen pakken, metro en trein naar het station nemen en dan op tijd inchecken.
Gelukkig had ze gisteravond al wel een tas met kleren klaar gezet. Het moest lukken om binnen anderhalf uur vanaf haar werk, via haar huis, op het vliegveld te komen. Met Easyjet had ze een veertig minuten voordat de vlucht vertrok, half twee moest ze dus weg van kantoor. Haar werk was zo ongeveer wel af, nu nog een smoes verzinnen...