XXXIX

Ze speelde met een potlood terwijl ze naar buiten keek. Ze was om half 9 op kantoor aangekomen, het was nu half 11. Ze had haar werk af. Ze bladerde door wat Law Journals en dacht na over haar leven. Er waren twee redenen geweest om naar deze baan te solliciteren, of eigenlijk drie. Allereerst wilde ze het Amsterdamse wereldje en de sleur ontvluchten, ten tweede wilde ze Harjo vergeten en ten derde hoopte ze stiekem in Londen meer van Hannah te weten te komen. Niets van dat alles was eigenlijk gelukt tot nu toe. Nog een paar uur en haar tweede werkweek in Londen zou erop zitten. De Amsterdamse sleur had ze achter zich gelaten, maar die was ingeruild voor Londense sleur. Ze was Harjo nog niet vergeten en van Hannah had ze geen spoor gevonden. Ze moest een plan maken om haar leven hier in de stad aangenamer te maken.Allereerst zou ze actiever op zoek moeten naar sociale contacten. Daarnaast moest ze meer gebruik maken van de voordelen die Londen te bieden had. Ze moest meer musea bezoeken en vrienden gaan maken. Als ze dat wist te verwezenlijken zou ze vast ook Harjo sneller vergeten.Ze googlede een aantal musea in Londen en besloot om dat weekend Tate Modern te gaan bezoeken. Ze besloot die avond thuis verder te zoeken naar sportverenigingen zodat ze ‘vrienden kon gaan maken’. Ze keek weer uit het raam en moest denken aan het voorval met Harjo, nu een paar maanden geleden. Als dat niet was gebeurd, als ze die dag niet eerder naar huis was gegaan. Dan had haar leven er nu heel anders uit gezien. Misschien had ze dan nu wel in een nieuwbouwwijk gewoond en met Harjo op een meubelboulevard staan ruziën over een salontafel of iets anders onbenulligs.