V

Zou ze nog snel een grote zak m&m’s halen of meteen een treinkaartje kopen? Ze was hier wel eens eerder geweest en kende de weg dus wel. Toch maar even snel wat stress-snoep inslaan. Bij het supermarktje kocht ze een zak m&m’s en, oh! zo’n heerlijke bus Pringles met pickles. Wat heerlijk als na het eten van een hele bus je lippen en mond bijna in brand stonden en je lippen eruit zagen als die van Angelina Jolie net na een collageen injectie.

De trein stopte op Victoria en ze sleepte de hele rataplan aan bagage achter zich aan richting de metro. De Circle Line bracht haar naar Kings Cross Station waar het gesleep met bagage opnieuw begon. In een rechte lijn liep ze naar het hotel dat ze zo goed kende. Als die kerel haar maar niet weer hun vaste kamer had gegeven. Dat zat er natuurlijk dik in. Misschien had ze en extra bus Pringles moeten kopen om de pijnlijke herinneringen weg te eten.
Inderdaad had de Indiër haar weer de oude vertrouwde kamer in het souterrain gegeven. Het moest maar. Volgende keer zou ze onder een andere naam boeken. Of helemaal niet. Of ergens anders. Misschien was er wel geen volgende keer. Ze kleedde zich om. Het was half negen. Nog twee uur voordat ze de deur weer uit moest.

Om klokslag drie uur stond ze weer buiten. Het was goed gegaan. Weliswaar had ze na een half uur eerst een half koekje in haar decolleté laten vallen en vervolgens, in haar enthousiasme teveel met haar armen zwaaiend, een deel van haar kop koffie over het tapijt gegooid, ze had echt een goed gevoel. De koffie was in ieder geval niet over haar witte bloes heen gegaan. Nu kon onderdeel twee van de reis beginnen….