XXI

Ze dacht snel na. Als hij haar wegbracht kon ze nog even met hem praten. Vragen hoe het met hem ging. Misschien wist hij wel meer van Hannah dan zij. Had hij haar later gesproken of gezien? Hij was gek genoeg een privé-detective in te schakelen, dus waarschijnlijk wist hij echt meer dan zij. Ze besloot dat hij haar weg mocht brengen. ‘Okay, let’s go!’ Ze keek hem lachend aan en hij keek verrast terug en trok zijn wenkbrauwen licht op. Ze probeerde zich in haar BH te wurmen zonder haar handdoek af te doen. Toen bedacht ze zich dat dit misplaatste preutsheid was na de scène van een paar minuten geleden. Ze liet haar handdoek vallen, Thomas wendde gentlemen-like zijn blik af. Ze trok haar ondergoed aan en stapt in haar jurk. De jurk stonk naar verschaald bier en Colin’s sigaren.
Thomas liep naar de garage, ze volgde hem op een meter afstand. Ze stapte naast hem in de auto. Met een druk op de afstandbediening opende hij de poort en sloot hij hem weer toen ze op de weg stonden.

Samen reden ze het Engelse landschap in. Het was vreemd naast hem te zitten. Ze kende hem zo goed, en toch op een andere manier. En leek een spanning tussen hen te hangen die niks met Hannah te maken had. Althans niets met haar verdwijning. ‘Ik had je daar niet verwacht’, fluisterde ze. Ze vond dat ze er iets over moest zeggen. ‘Als ik het geweten had…’
‘Geeft niks,’ brak Thomas haar af. ‘Colin neemt massa’s jonge meisjes mee naar huis, je bent niet de eerste die ik ’s ochtends naakt in het zwembad tref’.
Fok. Dat was fijn. Lekker direct was hij. En net nu ze dacht dat ze misschien een bijzondere plek in nam in Colin’s hart.