Tania was allesbehalve oud, ze was zelfs erg jong. Wat ongetwijfeld Colin’s prikkel was geweest om haar te logeren te vragen. Ze lag lui onderuit op de bank toen ze binnenkwamen, gekleed in t-shirt en spijkerbroek, maar ze stond meteen op om zich voor te stellen.
‘Tania. Ik ben studente.’ Ze stak haar borsten vooruit en keek hem schalks aan. ‘Thomas Brevers,’ stelde hij zich voor, terwijl Colin op de achtergrond riep dat ze geen studente van hem was. Hij ging in de lederen fauteuil bij de haard zitten en zag hoe Tania weer op de bank kroop. Ze had haar teennagels in alle kleuren van de regenboog gelakt. Om haar linkerenkel droeg ze een gouden kettinkje.
‘Wat wil je drinken, Fitz?’ vroeg Colin met een hartelijke glimlach. Tania keek Thomas niet-begrijpend aan. ‘Fitzgerald,’ verduidelijkte hij. ‘Mijn tweede naam. Mijn moeder was gek op “The Great Gatsby” van F. Scott Fitzgerald.’
‘Oh,’ zei Tania.
‘Ik ben allang blij dat ik geen “Gatsby” heet,’ voegde hij zijn standaardgrap toe. Tania’s blik verhelderde niet. Literatuur behoorde blijkbaar niet tot haar curriculum. Colin haalde glimlachend zijn schouders op en schonk zonder op antwoord te wachten een flinke bel whisky voor hen alle drie in. ‘Mijn beste Tania, Fitz is tevens een bekend auteur. Bang dat zijn Nederlandse naam hem zou hinderen in het perfide Albion, schreef hij een aantal prachtige historische boeken onder de naam Thomas Fitzgerald. Mijn landgenoten stonden op hun achterste benen, omdat een Hollander zich op hun terrein begaf. Stel je hun reactie eens voor, toen ook nog bleek dat ze op dat terrein werden verslagen!’
Colin reikte hen de glazen aan en hief vervolgens het zijne. ‘Een toast!’ riep Colin uit. ‘De wereld wacht al drie jaar met smart op het vervolg op “The Young Lion.” Wanneer komt het?’
woensdag 16 mei 2007
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten