XVIII

Wat had hem gewekt en hem doen besluiten naar buiten te lopen in de koude ochtendlucht? Hij had onrustig geslapen. Na zich na een tijdlang van zijn ene zij op de andere gedraaid te hebben, was hij maar opgestaan. Thomas’ verbijstering zakte langzaam weg, terwijl hij rillend van de kou op het terras van het landhuis stond. Door de lichten in het zwembad had hij haar meteen met een schok herkend. Een hele dag had hij verprutst in Londen en nu zwom zij hier rustig baantjes in Colin’s zwembad. Zijn gedachten raceten door zijn hoofd. Uit de gedempte vrouwenlach die hij die nacht had gehoord, had hij de conclusie getrokken het Tania was. Maar Tamar?!? Ze kon hier maar op één manier gekomen zijn. ‘De boef,’ dacht hij onwillekeurig. Hij wist dat Colin en Tamar elkaar kenden, maar op deze manier? En Colin had haar schijnbaar niet eens verteld dat hijzelf hier ook logeerde. Anders zou ze vast niet naakt zijn gaan zwemmen. Hij krabde zich achter zijn oor. Wat nu?

Behoedzaam liep hij naar de kant van het zwembad en pakte haar handdoek van de stoel die naast de kant stond. Ze had dezelfde mobiele telefoon als hij. Toen ze keerde en zijn richting opzwom, zag hij haar schrikken toen ze hem zag staan met een handdoek in zijn hand. Een grijns gleed er over zijn gezicht. Even bleef ze watertrappelen, toen verhardde haar mondhoeken en rees ze naakt op uit het water. Als een jonge hond schudde ze met haar hoofd, zodat de waterdruppels van haar donkerblonde haren over hem heen spatten. ‘Dank je,’ zei ze kort, toen ze de handdoek aanpakte, maar ze maakte bepaald geen aanstalten om zich te bedekken. ‘Heb je alles goed kunnen bekijken?’ Pas toen hij glimlachend knikte, sloeg ze de handdoek om.