VIII

Edith glimlachte, toen hij haar liet voorgaan bij het instappen. Haar stevige enkels onder de keurige grijze wollen rok deden hem vagelijk aan zijn oma denken. Hij vermoedde dat ze vroeger mooi was geweest, maar het naar koningin Elizabeth gemodelleerde kapsel en de verticale groeven rond haar mond maakten haar ouwelijk, terwijl ze hoogstens vijftig was. Hij legde zijn handen los in zijn schoot en leunde zijn hoofd met gesloten ogen achterover tegen zijn comfortabele stoel.

Slapen was een slecht idee geweest, bedacht hij zich toen hij de terminal uitliep. Zijn ogen prikten en hij voelde zich nu beroerder dan toen hij opstond. Zijn mobieltje ontving een sms. ‘I can seeeee you!’ las hij. Terwijl hij om zich heen keek, zag hij Colin breed glimlachend zitten achter het stuur van zijn nieuwe BMW. Diens Britse gereserveerdheid liet geen hartelijker begroeting toe dan een warme handdruk, maar hij leek oprecht blij om hem te zien. Opnieuw viel het hem op hoe goed Colin er uit zag. Hoewel hij vijfentwintig jaar ouder was dan hemzelf, leek het verschil hoogstens tien jaar te zijn. Naar elkaar lachend als schooljongens reden ze van het vliegveld weg.

Routineus stuurde Colin de BMW door het drukke verkeer naar de snelweg en zijn landhuis in Beaconsfield. Colin’s Nederlands was wat roestig door gebrek aan oefening, waardoor ze een gesprek voerden waar Engelse en Nederlandse woorden over elkaar heen buitelden. Voordat hij hoogleraar werd, had Colin in Antwerpen gewoond om de Vlaamse meesters te bestuderen. Alsof het niets was, had hij zichzelf daarbij Nederlands met een Vlaamse tongval geleerd.

Colin legde uit dat ene Tania tijdelijk bij hem logeerde. Het verbaasde hem niet. Zijn goede vriend was allesbehalve een stoffige hoogleraar. En ook niet bepaald een monnik, maar een notoire vrouwenversierder. Hij was benieuwd hoe oud Tania was.